การประกวดในครั้งนี้มีผู้สนใจส่งผลงานเข้ามาถึง 130 ชิ้น แต่ละผลงานล้วนมีไอเดียการแก้ปัญหาในพื้นที่จำกัดได้อย่างน่าสนใจ ปีนี้คณะกรรมการตัดสินประกอบด้วย ดร.วทัญญู ณ ถลาง และผู้ช่วยศาสตราจารย์นปฎล สุวัจนานนท์ ผู้ทรงคุณวุฒิ ดร. ดาวิษี บุญธรรม และอาจารย์อินทรา นาควัชระ นักวิชาการที่เชี่ยวชาญด้านการออกแบบ คุณอมตะ หลูไพบูลย์ สถาปนิกเจ้าของรางวัลเหรีญทองจากสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ และคุณเจรมัย พิทักษ์วงศ์ สถาปนิกจากกองบรรณาธิการนิตยสารบ้านและสวน ได้คัดจนเหลือผลงานที่เข้ารอบสุดท้าย 10 ชิ้น ซึ่งผู้ออกแบบต้องมานำเสนอไอเดียด้วยตัวเอง และในที่สุดเราก็ได้ผู้ชนะเลิศหนึ่งท่าน และรองชนะเลิศอีก 4 ท่าน (เพิ่มอีกหนึ่งรางวัลจากที่ตั้งเอาไว้แค่สามรางวัล เพราะมีคะแนนสูสีกันมาก จนเราตัดทิ้งไม่ลง) 5 ผลงานที่ได้รับเงินรางวัลรวม 180,000บาท มีดังนี้ครับ

รางวัลชนะเลิศ
"Living Unlimited"
เป็นผลงานที่ใช้ชื่อเดียวกับธีมของเรา ผลงานของ คุณบุญเลิศ จตุกุลไพศาล สถาปนิกหนุ่มที่ผันตัวไปทำงานออกแบบเฟอร์นิเจอร์ เขาได้รับตัวเลขสูงอย่างสม่ำเสมอในใบคะแนนของกรรมการทุกท่าน จุดเด่นของผลงานนี้คือการแก้ปัญหาตึกแถวอย่างง่ายๆ ไม่มีไอเดียหวือหวาให้กรรมการลุกไปดูใกล้ๆด้วยความฉงน แต่มีความละเอียดละออเสมอต้นเสมอปลายในการสร้างความน่าอยู่ให้บ้านตึกแถวแคบๆได้อย่างน่าชมเชย รวมถึงการเอาใจใส่ในเรื่องอนุรักษ์สถาปัตยกรรมเก่า ผลงานที่นำมาประยุกต์และพัฒนาต่อได้ไม่ยาก ทำให้ผู้ออกแบบได้รับรางวัลชนะเลิศไปครอง

รางวัลรองชนะเลิศ
"Maximalism"
ถ้าต้องตัดสินด้วยไอเดียที่น่าลองทำที่สุด ผลงานของทีมนี้ไม่เป็นรองใคร สมาชิกในทีมประกอบด้วย ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.กิจชัย-คุณดวงพร จิตขจรวานิช คุณพัลลภ เห็นประเสริฐแท้ และคุณศิลา บัวเพชร นอกจากจะแก้ปัญหาพื้นที่จำกัดตามโจทย์ที่เราให้ไปด้วย "กลไกของตัวอาคารและเวลา" แล้ว ยังเสนอมุมมองของการใช้ชีวิตร่วมกันของคนในครอบครัวได้น่าสนใจ ความกล้าในการนำเสนอจุดยืนเรื่อง "ความเป็นครอบครัวเหนือความเป็นส่วนตัว" อย่างชัดเจน ทำให้คะแนนของทีมนี้อยู่ในกลุ่มท็อป 5 ของปี

"Bogy House"
คุณภัสสร เกียรติพงษ์ถาวร และคุณชวรัตน์ กิติมหาศักดิ์ สองนิสิตคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นำการจัดพื้นที่ใน "ตู้โดยสารรถไฟ" ที่มีลักษณะแคบและยาวมาเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบบ้านตึกแถว ทั้งการวางผังแบบเส้นตรง การใช้ประตูเลื่อน และเตียงสองชั้น

"Beyond the Box"
คุณขจร จรูญวาณิช สถาปนิกเจ้าของผลงานบินตรงจากประเทศสิงคโปร์มาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ เขาใช้การเปิดช่องแสงบนหลังคาและพื้นชั้นสอง รวมถึงการปลูกต้นไม้ในบ้าน ช่วยให้ตึกแถวมีความเป็น"บ้าน"มากขึ้น ทักษะการวางผังที่ดีทำให้โจทย์ที่คิดว่าโหดนี้ดูง่ายขึ้น ไม่มีอะไรลึกลับซับซ้อน นอกจากเก้าอี้รับประทานอาหารที่หายตัวได้ และเป็นส่วนหนึ่งของการออกแบบเฟอร์นิเจอร์ไม่ให้เกะกะขวางตาในบ้านแคบๆ

"Hidden Function"
ชื่องานอาจฟังดูลึกลับ แต่หลักการออกแบบจริงๆของ คุณฟ้า ลีวิวัฒนาพรชัย นักศึกษาสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบังคือ การเพิ่มการใช้งานให้เฟอร์นิเจอร์อย่างง่ายๆ เช่น เคาน์เตอร์ครัวที่ดึงออกมาเป็นโต๊ะรับประทานอาหารได้ ตู้เก็บของที่เป็นบันไดเดินขึ้นไปบนเตียงสองชั้น หรือโซฟาที่ลึกพอที่จะเป็นเตียงนอนของแขกได้