3) การใช้พืชพันธุ์หลากสีคละกัน เพื่อสร้างความตื่นตาตื่นใจ สวนลักษณะนี้เป็นได้กับสวนหลายรูปแบบตามจินตนาการ เหมือนการระบายสีบนกระดาษ สวนที่เป็นตัวอย่างของการใช้สีแบบนี้ก็คือ สวนพุ่มแบบอังกฤษที่เน้นการใช้ไม้ดอกล้มลุกที่ให้ดอกดก สีเข้มและสดใส ในการจัดสวนแบบนี้ควรกำหนดให้กินบริเวณกว้าง ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความเด่นและได้ภาพเต็มตา ส่วนการปลูกต้นไม้ก็ปลูกได้ตามใจ แต่มักนิยมไล่ลำดับความสูงกันไป หรือทำเป็นระดับชั้นแทรกอยู่ตามซอกหิน เป็นต้น โดยพื้นที่ในเขตเมืองที่อากาศร้อนมากกว่าหนาวควรเปลี่ยนมาใช้ไม้ใบหลากสี อาทิ โกสน ใบทอง ใบนาค นาคชมพู นาคดำ ไทนทอง เข็มอินเดียว ฯลฯ ส่นไม้ดอกก็ควรใช้ไม้ดอกยืนต้นจะดีกว่า เพราะให้สีและดอกที่สม่ำเสมอกว่า
4) การใช้ต้นไม้หลากชนิดหลากสีสัน ปลูกเป็นแถว (Pattem) สวนแบบนี้พัฒนาขึ้นจากสวนแบบแรขาคณิตมักใช้ในพื้นที่กว้าง เช่น สวนสาธารณะ ลักษณะเหมือนการระบายสีเป็นแถบเป็นริ้วลงบนกระดาษคล้านกับข้อ 3 แต่ยากกว่าตรงที่ต้องกำหนดสีลงตามรูปแบบที่กำหนดให้ชัดเจน สวนแบบนี้ไม่เหมาะสำหรับบ้านขนาดเล็ก ทำได้ยากและดูไม่ค่อยมีชีวิตชีวา
1. ปริมาณของสีต้องพอเหมาะ ม่มากไม่น้อยเกินไป หรือยกเว้นให้สีใดสีหนึ่งเป็นสีเด่น
2. การใช้ลวดลายเส้นที่สมดุลกับพื้นที่และมีความต่อเนื่องสัมพันธ์กัน เช่น อาจมีจุดเริ่มต้นและจุดจบ
3. มีความเหมาะสมกับตัวสถาปัตยกรรมและส่วนใช้สอยอื่น ๆ หมายถึงการพรางข้อด้วยทางสถาปัตยกรรม และเสริมให้ตัวสถาปัตยกรรมโดดเด่นขึ้น
4. รูปแบบของสวนและ / หรือสถาปัตยกรรมมีส่วนโดยตรงที่จะกำหนดว่าเราจะเลือกใช้สีในสวนแบบใด ประเภทใด
1. เน้นการตัดแต่งให้เป็นกลุ่ม เป็นพุ่ม เป็นแนว ไม่ให้ต้นไม้แต่ละชนิดบดบังกัน หรือเติบโตเกินขอบเขตหรือสีที่วางไว้
2. ต้นไม้คลุมดินหรือพุ่มที่ปลูกคละกัน ควรจะแต่งพุ่มทรงแต่ละชนิดด้วย เพื่อเน้นสีของพุ่มแหล่านั้นให้ชัดเจน
3. สวนสีเดียวไล่น้ำหนัก การตัดแต่งต้นไม้แต่ละชนิดให้เป็นพุ่มทรงกลมหรือรูปทรงตามต้องการ เพื่อให้ต้นไม้แต่ละชนิดแตกต่างกันชัดเจน
เกิดเป็นความงามของรูปทรงใบที่มีสีโทนเดียวกัน แต่แตกต่างกันที่แสงเงาและรูปทรงต่าง ๆ นั้น
1. ปริมาณของสีต้องพอเหมาะ ม่มากไม่น้อยเกินไป หรือยกเว้นให้สีใดสีหนึ่งเป็นสีเด่น
2. การใช้ลวดลายเส้นที่สมดุลกับพื้นที่และมีความต่อเนื่องสัมพันธ์กัน เช่น อาจมีจุดเริ่มต้นและจุดจบ
3. มีความเหมาะสมกับตัวสถาปัตยกรรมและส่วนใช้สอยอื่น ๆ หมายถึงการพรางข้อด้วยทางสถาปัตยกรรม และเสริมให้ตัวสถาปัตยกรรมโดดเด่นขึ้น
4. รูปแบบของสวนและ / หรือสถาปัตยกรรมมีส่วนโดยตรงที่จะกำหนดว่าเราจะเลือกใช้สีในสวนแบบใด ประเภทใด
1. เน้นการตัดแต่งให้เป็นกลุ่ม เป็นพุ่ม เป็นแนว ไม่ให้ต้นไม้แต่ละชนิดบดบังกัน หรือเติบโตเกินขอบเขตหรือสีที่วางไว้
2. ต้นไม้คลุมดินหรือพุ่มที่ปลูกคละกัน ควรจะแต่งพุ่มทรงแต่ละชนิดด้วย เพื่อเน้นสีของพุ่มแหล่านั้นให้ชัดเจน
3. สวนสีเดียวไล่น้ำหนัก การตัดแต่งต้นไม้แต่ละชนิดให้เป็นพุ่มทรงกลมหรือรูปทรงตามต้องการ เพื่อให้ต้นไม้แต่ละชนิดแตกต่างกันชัดเจน
เกิดเป็นความงามของรูปทรงใบที่มีสีโทนเดียวกัน แต่แตกต่างกันที่แสงเงาและรูปทรงต่าง ๆ นั้น
1. ปริมาณของสีต้องพอเหมาะ ม่มากไม่น้อยเกินไป หรือยกเว้นให้สีใดสีหนึ่งเป็นสีเด่น
2. การใช้ลวดลายเส้นที่สมดุลกับพื้นที่และมีความต่อเนื่องสัมพันธ์กัน เช่น อาจมีจุดเริ่มต้นและจุดจบ
3. มีความเหมาะสมกับตัวสถาปัตยกรรมและส่วนใช้สอยอื่น ๆ หมายถึงการพรางข้อด้วยทางสถาปัตยกรรม และเสริมให้ตัวสถาปัตยกรรมโดดเด่นขึ้น
4. รูปแบบของสวนและ / หรือสถาปัตยกรรมมีส่วนโดยตรงที่จะกำหนดว่าเราจะเลือกใช้สีในสวนแบบใด ประเภทใด
1. เน้นการตัดแต่งให้เป็นกลุ่ม เป็นพุ่ม เป็นแนว ไม่ให้ต้นไม้แต่ละชนิดบดบังกัน หรือเติบโตเกินขอบเขตหรือสีที่วางไว้
2. ต้นไม้คลุมดินหรือพุ่มที่ปลูกคละกัน ควรจะแต่งพุ่มทรงแต่ละชนิดด้วย เพื่อเน้นสีของพุ่มแหล่านั้นให้ชัดเจน
3. สวนสีเดียวไล่น้ำหนัก การตัดแต่งต้นไม้แต่ละชนิดให้เป็นพุ่มทรงกลมหรือรูปทรงตามต้องการ เพื่อให้ต้นไม้แต่ละชนิดแตกต่างกันชัดเจน
เกิดเป็นความงามของรูปทรงใบที่มีสีโทนเดียวกัน แต่แตกต่างกันที่แสงเงาและรูปทรงต่าง ๆ นั้น
