การสร้างสรรค์งานโครงสร้างสถาปัตยกรรม เพื่อให้ต่อเนื่องกับคอนเซ็ปต์ในการใช้งานของสถานที่นั้นๆ อย่างที่โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต เลือกออกแบบโครงสร้างให้แตกต่างตามชั้นปีการศึกษาโดยแบ่งโครงสร้างในภาพรวมเป็น 3 ส่วนด้วยกัน

โซนอาคารเรียนอนุบาลเน้นเล่นรูปทรงอิสระของโครงสร้างอาคาร เพื่อเพิ่มอารมณ์สนุกในงานโครงสร้างทั้งยังเป็นตัวเสริมจินตนาการ ด้วยไอเดียของรูปทรงที่เหมือนอวกาศทั้งภายนอกและภายในให้เหมาะกับการพัฒนาการของเด็กวัยนี้ ส่วนต่อของรูปทรงกลมที่ต่อเนื่องกับอาคารเรียนเป็น Space โล่งสำหรับเป็นมุมสนามเด็กเล่นในร่มให้ดูโค้งมนและรับกับสิ่งของที่เน้นทรงกลมมนกันกระแทก ทั้งยังเป็นจุดที่คุณครูสามารถสอดส่องดูแลเจ้าตัวเล็กได้อย่างทั่วถึง


นอกจากโครงสร้างที่สะดุดตาแล้วการเพิ่มลูกเล่นของโทนสียังให้อารมณ์สนุกมากขึ้น บนพื้นผิวผนังนำไอเดียของรูปทรงสามมิติรูปทรงเรขาคณิตมาเพิ่มความน่าสนใจบนโทนสีปูนเปลือยของอาคาร ในส่วนของอาคารประถมซึ่งออกแบบอาคารเรียนแบบ Single-Loaded Corridor รูปทรงกระบอกสูง 4 ชั้นให้เป็นทรงกลมรีโดยมีทางลาดสำหรับเดินแทนบันไดล้อมอาคารให้ความรู้สึกอบอุ่น และทุกห้องเรียนสามารถเข้าถึงห้องกิจกรรมได้เท่าๆ กัน

โซนมัธยมออกแบบให้อาคารในสไตล์โมเดิร์น เพื่อรองรับช่วงของกลุ่มเด็กที่เข้าวัยรุ่น ซึ่งเป็นเด็กรุ่นใหม่ที่ใส่ใจในเทคโนโลยี เพิ่มส่วนปีกอาคารด้านข้างให้ดูทันสมัย และโทนสีที่เรียบขรึมกว่าทั้งสองโซน และทิ้ง Space ให้อยู่ส่วนออกไปเพื่อลดเสียงรบกวนจากโซนเด็กเล็ก แต่ทั้งสามอาคารอยู่ในพื้นที่เดียวกัน จึงให้ความรู้สึกเสมือนเป็นบ้านที่แยกเป็นหลังๆ ให้ความรู้สึกเป็นกันเองและเหมือนเป็นบ้านหลังที่สองของเด็ก

การออกแบบรูปทรงในส่วนของโครงสร้างสถาปัตยกรรม จึงไม่ใช่เพียงความสวยงามของภาพลักษณ์ภายนอกเท่านั้น แต่ยังเป็นจุดนำความสนใจและสามารถเปิดโลกแห่งจินตนาการของเด็กๆ ได้กว้างยิ่งขึ้น